السلام علیک یا آقا
السلام علیک یا مولا
السلام علیک یا شیدا
السلام علیک یا زیبا
السلام علیک یاخورشید
السلام علیک نورامید
السلام علیک نوالنور
السلام علیک یامنشور
السلام علیک یامستور
السلام علیک یامنظور
السلام علیک یاصافی
السلام علیک یاکافی
السلام علیک یاوارث
السلام علیک یاحادث
السلام علیک یاقائم
السلام علیک یاعالم
السلام علیک یامشهود
السلام علیک یاموعود
السلام علیک یاصاحب
السلام علیک یاغائب
السلام علیک یامنصور
السلام علیک یامشهور
السلام علیک یاعادل
السلام علیک یافاضل
السلام علیک یاقاسط
السلام علیک یاباسط
السلام علیک یاحاضر
السلام علیک یاناصر
السلام علیک یاناهی
السلام علیک یاراهی
السلام علیک یامنجی
السلام علیک یامنهی
السلام علیک یامحبوب
السلام علیک یامطلوب
السلام علیک یا کامل
السلام علیک یاعامل
*
السلام علیک یاابن الرسول(ص)
السلام علیک جان بتول
السلام علیک عشق علی
السلام علیک نورجلی
السلام علیک ماء معین
السلام علیک نوردوعین
السلام علیک جان جهان
السلام علیک امام زمان
*
السلام علیک یاممدوح
السلام علیک درتن، روح
السلام علیک یاسرور
السلام علیک خوش منظر
السلام علیک یا دریا
السلام علیک ای رویا
السلام علیک یاعاشق
السلام علیک یاناطق
السلام علیک یادرمان
السلام علیک جان ِجان
السلام علیک محبوبم
السلام علیک ای خوبم
السلام علیک مثل گلم
السلام علیک جان ودلم
مست مستم کن ازتولایت
عاشقم عاشق چشم زیبایت
لایقم کن که عاشقت بشوم
عاشقی مست ولایقت بشوم
آه آقا وضو ندارم من
بهردیدار رو ندارم من
می شود دست برسرم بکشی
دست بربال وبرپرم بکشی
که شود دل کبوتر کویت
پرگشاید به عاشقی سویت
×
می شوداین دلم صبور شود
بیند آن چشمهات وکور شود
غرق درنشئه حضور شود
چون گدایی گه ظهور شود
***
کاشکی چشمهام کور شود
سهم دل درک آن حضور شود
کاش...
ســرشتــی تا گِــلم با نام احمد
به لطف ای ذات ِبی همتای سرمد
همــاره جاودانـی سـاز از مهـر
الهــی در دلم عشق محمد(ص)
×××
مثنوی «مشرق توحید»
درسه قسمت سروده شده "شب ِسیاهی وجهل" و "تصویر یکی ازوقایعی که درشب ِجهالت اتفاق می افتد "و "تابیدن نورتوحید ازمهبط عشق"
شب بود و تمام ِمردمان در خواب
شب بود و سیاهی و جهان، بی تاب
شب بود و زجهل، مردمان، سرشار
در ظلمت ِشب، نبود کس، بیدار
شب بود و جهالت و تباهیها
شب بود و جهان، پُر از سیاهیها
شب، مأمن مردمان ِغافل بود
شب بود و زمان، زمان ِ باطل بود
شب بود و خدایگان ِسنگی ،شمع
لات وهُـبَـل وعُـزی به یکجا جمع
شب بود و تمام ِ قلبها، سنگی
هر سینه پُراز خدا،خدا ،سنگی
شب بود و تمام ِمردمان، سرمست
از باده ِجهل، آن زمان، سرمست
عالم ،ز ِسپاهیان ِشب ، پُر بود
از شهوت و شنگی و شَـغـَب، پُر بود
***
در ظلمت ِشب، زنی بُود آبستن
می کــرد فغان و ناله و شیون
می کرد خدا خدای و با زاری
می گفت : «هُـبَـل» مرا بکن یاری!!
ای «لات» ،تو،هستیم ،وجود ِمن
«عُـزای»، تو، قبلـــه سجود ِمن
زایم «پســری» ،شود یَل ِجنگی
نه «دختـــر» ِ شـــوم و مایه ننگی
دختر، بختِ سیاه ِهر خانه ست
اینجا ، پسر است ، آنکه دُردانه ست
هر دختر را ،به گور، جا ،باید
با دختــر، در سَــــرا ، بلا آید
دختر، شوم است وشومتر چیزاست
از دختــر در قبیلــه، پرهیز است
***
ناگه شد درد بر زَنـَک ،غالب
نزدیک بُود ، او، کند تـُهی قالب
دختر زائید و شور و شیون شد
مـــرد آمد و خشمگین به آن زن شد
مرد آمد و گفت : بد شگون باید
شب، در ته گور، سرنگون، باید
شب بودو به دست ِخویش،گوری کند
احسنت ،احسنت ،گفت و با لبخند
نوزاد آورد ، زنده ، زنده، وای
در گور بکرد، زنده، زنده، وای
یک لحظه نگـاه کرد، سنگی دل
بر گــور ِسیــاه کرد، سنگی دل
ناگه ، نوزاد لب گشود از هم
بر روی پـدر، تبسمــی آن دم
بابا می گفت با نگــاهی ناز
در هر نگهش ،نهان، جهانی راز
شاید به خود آید آن سیه دل مرد
نــوزاد، تبسمــی دوباره کرد
می کرد پُر او دو چنگ ِخویش از خاک
می ریخت درون ِگــور آن ناپاک
شب ،چون دل ِمرد، تیره وبیمار
می گشت درون ِگــور ،هم، آوار
***
از مهبط ِعشق ،مشرق ِ توحید
ناگه ، نوری بر این جهان تابید
خورشیدی، باز پرتو افشان شد
روشن دنیا زنــور ِایمان شد
تاریکی رفت و روشنی گـُل کرد
زین واقعــه عالمی، تأمل کرد
گـُل کرد خــدا به سینه احمـــد
آن ذات ِیگانه، آن حی ســرمد
ازغار ِحـــرا ندائی آمد ، باز
گوئی شده بود آن زمان ،اعجاز
جبریل آورد زعـرش ،پیغامی
بر سینـه پاک ِاحمد، الهامی
«اقــرا» میگفت برمحمد(ص)،او
بر قلب ِسپید و پاک ِاحمد، او
«اقرا»میگفت و،کوه، می لرزید
آن هیبت ِپُر شکوه ،می لرزید
اســلام آمد، جهــان، گلستــان شد
روشن ، دنیا، زنور ِایمان شد
بگریخت ،پلیـــد، دیو ِاهریمــن
از جهل وفساد شد جهان، ایمن
بشکست،«منات»و«لات»و«عزی»او
میگفت چو: ((لا الــه الا هــو))
دوست می دارم تـــرا ایران من
دوست می دارم ترا با جان وتن
دوست می دارم ترا سرشار ِعشق
ای وطن باشی تو پرچمدار ِعشق
دوست می دارم ترا آباد ، من
دوست می دارم ترا آزاد، من
دوست می دارم چوباغی سبزوشاد
هر زمـان باشــی رهــا از انقیـــاد
دوست می دارم ترا بالاله ها
سروها، شمشــادها ،آلاله ها
دوست می دارم که باشی سرفراز
پرچمــت بر بــام ِدنیــا برفـــراز
دوست می دارم گلستانت کنم
اســوه هر باغ و بستـانت کنم
دوست می دارم که باشی باشکوه
استـــوار و برقـــرار و مثـل کوه
دوست مــی دارم تــرا با مردمت
مست می گردم به جامی ازخُـمَت
ای وطن باشی همیشه پایدار
سرفراز و سربلنـد و استوار
دست ِغیرازخاک ِپاکت دورباد
خانه ات آبــاد و دل پُر نـورباد
باد خورشیدت همیشه پرفروغ
فکر ِمردان ِتو سرشـــار ِنبوغ
دشمنانت ،خوارباشند وذلیل
درحضور ِمردمان ِمرد ِایل
ای وطن تو مایه فخر ِمنی
درهمه عالم تو بهترمیهنی
میهن ِمن،خانه ِمن، عشق ِمن
قلب ِمن،کاشانه من،عشق ِمن
دوست می دارم که باشی باصفا
تا ابــد در سایــه لطــف ِخـــــدا
السلام علی نفس الله العلیاوشجرة الطوبی وسدرة المنتهی والمثل الاعلی .
با عرض تسلیت شهادت بانوی دوعالم ،بانوی آب ،بانوی آفتاب محضر دوستان بزرگوار مثنوی «کوه سترگ صبر» را تقدیم می نمایم:
ای فاطمه ، سرور ِزنانی
تو مـــام ِتمـــــام ِشیعیانی
پیش ازهمــه ،آفریـد، نورت
واجب بنموده حق حضورت
«لولاک لما خلقت الافلاک»
ازبهــر ِتو، گفت خالق پاک
ازنور ِخدا - تو- خلق گشتی
تا اسوه هرچه خلق ، گشتی
تو ،نفس ِخدا ،تو،روح پاکش
خود،نشئه ای ازسبوی پاکش
ای فاطمه، مادر ولایت
ای گوهر ِمعدن ِرسالت
تو، « سدرة منتهی » که گویند
تو،«کوثر مصطفی» که گویند
ای فاطمه ،مادر ِپدر، تو
درراز ونیاز تا سحر، تو
ای فاطمه مادرحسینی
وزبهرپدرتو نورعینی
ای وارث ِ برحق ِپیمبـر
وزبهرعلی یگانه همسر
تاکیست فدک گرفت ازتو
خلقی همه درشگفت ازتو
میــــراث ِتمام ِشیعیان را
این خاک ِنیاز ِعاشقان را
ازچیست نواخت برتوسیلی
تا گشت رخت زشرم، نیلی
پهلوی تو، میخ ِدر،خدارا
کشتنــد ترا پســـر،خدارا
آتش زده اند خانه تو
کوی و در ِآستانه تو
هیهات زمردمان ِبی درد
هیهات زهمــرهان ِنامرد
***
ای فاطمه ،همسـر ِعلی تو
خود،روح ِبه پیکر ِعلی تو
تورفتی واین ولیست تنها
مولای جهان،علیست تنها
با چـــاه سخن به نالـه گوید
شب تا به سحرهماره موید
ای کوه ِسترگ صبر، زهرا
ای همـدم ِدرد و رنج ِمــولا
رنجی که ،تو،می کشیدی آن روز
امـــروز کشیم ، ما ، به صد سوز
ای فاطمه،شیعه باتو خو کرد
باعشــق ِتوسالها وضــو کرد
ای فاطمــه، شیعــه،داغ دارد
ازعشق تو، این چراغ ،دارد
این شیعه ، ترا به یاد دارد
برعشــق ِتو اعتمــاد دارد
ای فاطمه، قلب شیعه،خون است
از درد ِفــــراق ، لاله گون است
ای فاطمه، بی تو سوگواریم
درسینـه، هــزار زخم داریم
ای فاطمـــه، آبـروی شیعه
ازعشق ِتو،پُرسبوی ِشیعه
در سینــه ماست ،عشـق، پیدا
ما قطره و،عشق توست،دریا
دریای ِامیــد ِشیعه، زهرا
ای کوثر ِداغ دیده، زهرا
مظلوم، کجاست قبر ِپاکت
تا سجده بریم،ما،به خاکت
قبر ِتو کجاست، تابشوئیم
کو خانه توست، تاببـوئیم
***
ای فاطمه ، ازتبار ِتو، دل
بس عاشق وبیقرار ِتو، دل
ای فاطمه، ای بهشت سرشار
دریا همه، ای بهشت سرشار
ای فاطمه، رونق ِبهشتی معنــای ِتمــام ِسرنوشتی
تو، منشأ ِنور ِآسمانی
خورشید ِدل ِجهانیانی
تو، خیر ِکثیر ِاین جهانی
تو، مادر ِصاحب الزمانی
گراین همـه، اقتـدار،داریم
درپیش ِحق ،اعتبار،داریم
ازعشق ِتو،عشق ِعترت ِتوست
ازلطف ِتو ،ازکـرامــت ِتوست
***
باشد که قبول درگه افتد
مقبول ِسرای آن شه افتد
آقاسلام آمده ام تا رضا کنی
این دل،دلم به داروی عشقت دواکنی
آقاسلام آمده ام پای بوس تو
روشن کند شب ِدلم شمس الشموس تو
آقاسلام ضامن آهوی عاشقی
من آمدم به کوی شما،کوی عاشقی
من آمدم وعشق ترا جار میزنم
جار،عشق ِتو دراین دل بیمار میزنم
این دل دلی که آهوی کوی شما شده است
سرگشته ،مست وواله روی شما شده است
این دل دلی که مست شده ازسبویتان
آقاببین ! زدست شده ازسبویتان
آقادلم به عشق شما مبتلا شده است
او مبتلای گوشه چشم شما شده است
آقاخراب شد دل ِمن ازنگاهتان
شرمنده است از تو و ازروی ماهتان
دادی شراب ِعاشقی ومست شد دلم
دربارگاه ِچشم ِتو ازدست شددلم
آقاغریب، این دل دیوانه منست
محتاج ِسیب، این دل دیوانه منست
سیبی زدست باز شما می کنم طلب
ازبارگاه ِنازِ شما میکنم طلب
..........
نکته:این شعرفی الحال سروده شده وتقریرگشته است.
اززبان بانوی کربلا:
چهـل روز است بر نی آفتاب است
غمی درسینه دارم بی حساب است
چهل روزاست داغی دردل من
که پرپر گشتـه باغی دردل من
چهل روزاست داغم سینه سوزاست
غم ِگلهـــــــای باغم سینه سوزاست
چهل روزاست جاری چشمه اشک
و چون ابر ِبهـــــاری چشمه اشک
چهل روزاست نخلی مانده بی سر
به دشت ِکربــــــــلا، الله اکبــــــر
چهل روزاست زینب داغ دارد
که اوبی باغبان، یک باغ دارد
چهل روزاست غوغا دردل من
تلاطــم کرده دریـــا ،دردل من
چهل روزاست محشرمی کنداشک
لبــانِ ِتشنــه را تـَـر می کند اشک
چهل روزاست آتش دردل من
گرفته خیمــــه های محفل من
چهل روزاست مجنون نی سواراست
چهل روزاست لیـــــلا داغـــداراست
چهل روزاست اصغر،نا ندارد
میان خیمـــه ،اکبــر ،جا ندارد
چهل روزاست عباسی ندارد
درون ِ بــاغ ِ دل یاسی ندارد
چهل روزاست عون وجعفرش نیست
اثـراز لالــه هـــای احمــــرش نیست
چهل روزاست چون سنگ صبوری
به اهل خیمــــه ها داده است شوری
چهل روزاست که خون میخورد دل
به دور کـــاروان منــزل به منـــزل
***
غم داغ بـرادر دیده داند
گل باغ برادر چیده داند
که دردل او چها داردخدایا
چها درکربــــلا داردخدایا
نکته:این شعر همین الان وفی البداهه سروده شده اگرکم وکاستی دارد به این دلیل است.
این جمعه هم نیامدی آقا چــرا بگو؟
سوگنـدمی دهم به خــدا باصفـا بگو
این جمعه هم نیامدی آقا دلم شکست
ماندم غریب عاشق وتنهادلم شکست
این جمعه هم نیامدی دیوانه شد دلم
از خویشتن بریدم و بیگانه شد دلم
این جمعه هم نیامدی آقا سکوت بود
سهم دودست خالی من هم قنوت بود
این جمعه هم نیا مدی آقا نجیب ناز !
دردستهام هدیه کنی سرخ سیب ناز
پر دستهای خواهشم از التماس بود
آقا ببخــش ارچه دلــم ناسپــاس بود
آقا ببخــش کاستی ازمــن هـــر آنچه هست
این هدیه ام زخوشه وخرمن هرآنچه هست
گندم که نیست،هست پرازجوجوال من
شرمنــده ام بیا ونظـــر کن به حال من
این جمعه هم نیامــدی آقا گناه من
پیداست هم زوسعت اندوه وآه من
.....................
جوال :یک نوع گونی که غلات رو درون آن ذخیره می کنند
زبان حال حضرت زینب (س)
مثـنوی در مثنـوی غم با منست
گویـــیا غمهـــای عالم با منست
مثنوی در مثنوی دردست وداغ
کس نمی گــیرد زحال ماسراغ
مثنـــوی درمثنــــوی افتادگــــی
کــــربلا یعنی صـــفاوسادگــــی
مثنـــوی در مثنــــوی دلــواپسی
زیــنبم در کــــربلای بی کســی
زیــنبم با یک بغل گلهــــــای باغ
تشنه لب،پژمرده،دریک ظهرداغ
نظرات () لینک مطلب