مهمـان ضیـافت خــداییم همه
با سفــره عشق آشنـاییم همه
پهن است بسیط ِخوان ِمعشوقه وما
دعوت به سرای کبراییم همه
×××
دستان قنوت ماست،سرشار دعا
ماییــم نیازمنـــد و در کار ِدعا
«ادعونی استجب لکم »حق فرمود
زینروست که گرم گشته بازار دعا
***
دل برسر ِخوان ِعاشقی جاداده
مارا به حریم خویش مأوا داده
چون ماه ضیافتست دربارگهش
دعوت کرده ،صفا به دلها داده
یارب مددی که خویش رابشناسم
این دل ، دلک ِ پریش رابشناسم
هرآنچه رسدزدوست نیکوست ولی
توفیق که نوش ونیش را بشناسم
×××
یارب مددی عشق پدیدار کنم
برهرچه گناه ِکرده اقرار کنم
بایادتوهرسحرگهان برخیزم
برخوان ِتو شامگاه افطار کنم
اگرچه بادل ِ پُر از نیازآمده ایم
به میهمانی ارباب ِ ناز آمده ایم
شکوه ِعشق به این سویمان کشید،که پَر
کبــوترانه کشیدیم وباز آمده ایم
پُرازکرامت این میزبان شده است جهان
چو رند درطلب ِکشف ِراز آمده ایم
بساط ِعاشقی اینجا به وسعت ِعشق است
کجاست دل ، که ببیند مجازآمده ایم
نیازنیست به دعوت،که پرده بردرنیست
وما به میل خود و بی جواز آمده ایم
برای صاحب این سفره ناز زیبنده است
به زیر سایه این سـرو ِ ناز آمده ایم
سمند ِعشق به یـُمن ِامید زین کردیم
و بربساط ِ بسیطش به تاز آمده ایم
برای هدیه براین سفره دستمان خالیست
که مـابه درگه آن بی نیـــازآمده ایم
برسفره عشق میزبانی یاحق
من آمده ام به میهمانی یاحق
دارم امید رحمت ومی خواهم
ازمـــائده های آسمـانی یاحق
نظرات () لینک مطلب