خورشید من چقدر دل انگـــیزی
گیسو به دوش ناز چومی ریزی
آن بافـــه های زرد طلایــی را
دردامــــن قشنگ می آویـــــزی
من درکتاب پنجــره ای خواندم
از عشق وشوروعاطفه لبریزی
تابــیده ای زمشــــــرق امیـــدم
کردی عطابه من ـتوـسحرخیزی
ای حامــــل بهـــــار نگاهی کن
من مانده ام واین دل پایـــــیزی
با دامنــــی زسیب بیا اینجـــــا
سهــــم دلم زعشق نما چیـــزی
نویسنده : سیدعلمدارابوطالبی نژاد ساعت ۱:٠۳ ب.ظ تاریخ ۱۳۸٧/۸/۳٠
نظرات () لینک مطلب