وقتی که عشق با تو،ندا می دهد مرا

دل درمیان کوچه ها جا می دهد مرا

می گیرمت سراغ زبابونه های سبز

آلاله ای-چه سرخ -صلا می دهد مرا

رسواترازهمیشه نشستم به گوشه ای

اشک است بازآنکه جلا می دهد مرا

من خیس ِخیس ِعشقم وتنهاست یاد ِتو

«آن»ی که درمیانه صفا می دهد مرا

ای مهربانتراز گل و سرشارترزآب

عشق تو این زمانه بها می دهد مرا

من مانده ام که چیست گناه دلم که دوست

ازحد ببرد جـور وجفا می دهد مرا

حرفی شنیـدم ازلب ِآئینه،گاه ِدوش

می گفت عشق ِناب شفامی دهد مرا

چون شبنمی به گونه سیب آرمیده،ناز

آغوش ِاوست،آنچه رضا می دهد مرا