سپیده

        سرزده است

 تلفن زنگ می زند

من ازخواب برمی خیزم

گوشی رابر می دارم

وصدای تست

که سبز می شود

                        درگوشی

مثل ِعطر ِبهارنارنج است

طعم عسل دارد

سلام که می کنی

غصه هایم را

                   پرواز می دهی

بهار

         درمن جاری شده است

با جیک جیک ِلبانت

                           درگوشی

سلام که می کنی

قند دردلم

              آب می شود

ودرالتهاب ِطنین ِکلمات ِبعدی

بی تاب می شوم

«عزیزم»

«جانم»

«دوستت دارم»

کبوتر ِشوق

برشانه هایم می نشیند

*

چقدر

عاشقانه می سرایی

واژه هارا

بردل من

*

لبانت

پیامبری است

که آیه های ناب ِعشق را

                              بردلم

 به تلاوت می نشیند

لبانت

پیامبریست

وامروز

روز ِبعثت ِدیگری