درانتظار ِ واقعه ها پیرشددلم

باری اسیر ِ پنجه تقدیرشد دلم

حیران ِوصل سربه بیابان وکوه ودشت

تادر «حرا»ی عشق ِ تو تفسیر شد دلم

گفتی که:«ازرگت به تو نزدیکترکـَسَم»

بنمـای رخ که ازدوجهان سیــرشد دلم

وندرکمند ِ خاطره زلفهای تو

آهوترین ِ حلقه زنجیر شد دلم

مائیم وحیرتی که به «سینا»ی عاشقی

درسینه محو ِ«آتش ِ تصویر » شددلم

تاسرکشیدجام ِ«انالحق»به شوق دوست

منصـــور ِ دار ِ حلقــــه تکفیــــرشددلم

«شبنم»،اگرکه صبح به خورشیدخنده زد

مبهـــوتِ آن ستـــاره شبگیـــر شد دلم

 

 

نکته:

ع-شبنم تخلص این حقیر است.