آفتـــابی می شـــــوی کی آفتاب ِ من؟!

می دهی پایان شبان ِ اضطراب ِ من

آفتـــابی می شوی کی ؟ تا بشویم تن

دربلــور ِنـور ِ چشمانت، شهاب ِمن

سایه سارم می شود کی گیسوان ِ تو؟

می شود آغوش ِتوآرامگاه ِالتهاب ِمن!

کی به پایان می رسدآن وعده موعود

کی میــایی می نشانی آب وتاب ِ من

نیست خوشبوترزتوآی ای گل ِ نرگس

گشته ای زینـرو تو تنها انتخاب ِ من

من همیشه خواب می بینم تو می آیی

تاسپیده ی صبح ِصادق توبه خواب ِمن

می گشـــایم از بـرایت  عقـده دل را

تو!، بیـایی، میکنی امضــا کتاب ِ من؟!

تاظهور ِ چشمهایت درکناره پنجره آری

می نشینم تاشوم مست ازنگاهت آفتاب ِ من

حجم قاب ِقلب ِمن خالیست ،می دانم

تو ، میــایی میکنی پُر حجم ِقاب ِمن

***

آه ای سرشـار ِ نـور از دور می آیی

خواب دیدم درشبی ای نور ِناب ِ من