یک دنیا نورداشت درپیشانی

یک باغ ِبلورداشت درپیشانی

 انگاربهشت بود دردامانش

 اوجلوه حورداشت درپیشانی

***

یک دنیا شور داشت درپیشـــانی

پربود دوچشــم ِمستـش ازحیرانی

اوداشت سبدسبد گل خنده به لب

می خواست کندبه بوسه ام مهمانی