تقدیم به شهدای آتش نشان وخانواده های داغدیده آنها

دلـُم ای دل بوین اِی عاشقونه

شرار شعله های بی امونه

به زیر تلی ازخاکستر سرخ

تن آلاله ی آتش نشونه

*

دلـُم ای دل، دل آتشنشونـُم

بوین آتش گرفته خانمونـُم

به زیر تلی از آتش،گرفتار

شده آتش نشانان جوونـُم

*

دلم ای دل، دل بی تش کبابـُم

خرابُم مو،خرابِ بی حسابـُم

ز مرگ اِی همه آتشنشونِه

که وینی اینچنین در التهابـُم

*

زمرگ لاله های بس جوونِه

که بی تاب ای دل بی خانمونِه

خدایا حشر با خیل شهیدان

بهای اِی همه آتشنشونِه  

*

مسوز آتش، مسوز آلاله ی مو

مسوزون برگ برگ لاله ی مو

دلت سِی اِی دل بـِریُون بسوزه*

بـِوین جاری زمژگون ژاله ی مو

*

مسوز آتش ،مسوزون تِه جوونـُم

مزن آتش به مغز استخونـُم

میون شعله ها پروانه ای بی

که پَر اِی زَی به دور شمع جونـُم **

*

مسوز آتش ،مسوزون برگ بیدُم

که از دنیای دون خیری ندیدُم

عصای دستِمِه اون شاخه ی گل

به آب دیده گونِش پروریدُم



* « دل توبرای این دل کباب شده (بریان) بسوزد»

** « میان شعله ها پروانه ای بود که به دورشمع جان من پرمی زد»