درون کوچه کسی جار می زند یا عشق
و جار از پس ِدیــوار می زنــد یا عشق
تمــام ِحجـم ِ دلم ، زخمـی نگاه ِشمـــا
که حرف لحظـه دیدار می زند یا عشق
صــدا صــدای غریبی به درد آلــــوده
چو ناله از دل ِآوار می زنــد یا عشق
به جرم ِازتوسرودن و با تو خوکردن
کسی تمــام ِمــرا دار می زند یا عشق
نمــوده باز دل ِ عاشــــقم هــوای بقیع
چه می شود که نهم پای درسرای بقیع
بقیــــع قطعه ای ازخاک ِعالم ِبالاست
که برگزیده به روی زمین،خدای بقیع
به من برات شــده خفتـه است «امُ ابی»
کنــار ِتربت ِباباش لابـــلای بقیــــــع
ببین که(محفل عشق است وعاشقان جمعند)
وشوروولوله برپاست جای جای بقیع
چگـــونه شکــــرکنم شیعه، زاده شدم
وهست روشــن چشمم ز ِتوتیـای بقیع
گل ِنرگس، شدم حالی به حالی
شـدم با یاد ِچشمـــونت خیالی
چه می شد می نهادی پا به چشمم
ومی کــردی دلم ازعقده خالی
×××
گل ِنرگس ،گل ِنرگس ،خیالی
شدم ،باعشق توحالی به حالی
نشونیهـــای تو دیـــدم به عالم
چه گیسویی چه ابرویی چه خالی
گل ِنرگس ببین شد فصل پاییز
دل ِعالم ز ِدرد و غصه لبریز
بیا و سبـــز شــو درباغ ِعالم
که با تومی شود اینجادل انگیز
×××
گل ِنرگس،گل ِنرگس پـُرازدرد
دل ِما گشته ازهجرانت ای مرد
به جان ِیاس ِزیبای محمد(ص)
به جمع شیعیانت زود برگــرد
اسم من چفیه است
یادگار ِروزهای جبهه ام
یادگار ِروزهای عاشقی
روزهای لایقی
یادگارروزهای جنگ
روزهای رفته ی قشنگ
*
افتخارمی کنم
که عرق
ازجبین ِخاکی بسیجیان سِتُرده ام
گاه ِحمله
زیر ِهُرم ِآفتاب ِظهر ِجنگ
اسم من چفیه است
من ،چقدر ، افتخارمی کنم
دورگردن بسیجی جوان
گاه ِحمله گشته ام
بوسه برگلوی هرکدام ِازبسیجیان زدم
زخم بند ِبازوی بسیجیان شدم
بوبکن مرا
ببین چقدر!!
بوی عطر ِآشنای جبهه می دهم
بوی عطر ِگردن ِبسیجیان ِخسته را
بوی پاره های یک دل ِشکسته را
بوی لاله های پرپر ِ به خون نشسته را
بو بکن مرا
بو بکن
اسم من چفیه است.
تقدیم به شهیدانی که چندین سال مفقودالاثر بوده اند وحال پلاکی یاخاکستری یا استخوانی از آنها به یادگار زینت بخش فضای غبارآلوده شهرمان شده اند .البته این شعررا درزمانی پیش ازاین سروده ام ، زمانی که درهنگام تشییع پیکر چنین عزیزانی مشاهده نموده بودم عده ای بی هویت به تمسخر مراسم تشییع لب واکرده بودند :
من
اگرپلاکی هستم
یا مشت استخوانی پوسیده
یا خاکستری ازجسدی نامعلوم
همین را می دانم
سند افتخاری هستم
ازکسی که زمانی
درسینه اش دلی داشت
که باعشق
به ایران
اسلام
وانقلاب
باشوق تپیدن را
تفسیر میکرد
*
پلاک من
پلاک هویت تست
ایرانی
ومشت استخوانم
اگرچه پوسیده
ریشه درنیاکان تو دارد
به تمسخردرمن منگر
بل به تفکر
سرگذشت مرا
مروری دوباره بنمای
با قرائت یک ایرانی اصیل
ایرانی مسلمان
تا خودت را دریابی
ومن را
وهدفم را
*
به تمسخردرمن منگر
که همین مشت ِاستخوان ِپوسیده
زمانی
درسنگری
دلاوری بود
درلاله زاری
درخت تناوری
و دررکاب علی
مالک اشتری
وترجمان ِعشقی عظیم بود.
بازهم جمعه شدو کرده هوای گل نرگس
باز شـد تنگ دلم باز بـــرای گل نرگس
عاشقم کرده خداچون به ولای گل نرگس
نرود از دل من یاد ِگل ِنرگس ،هرگز
نظرات () لینک مطلب