به برگ ِسینه ات بنوشتنی عشق
و بر آئینــــه ات بنوشتنـی عشق
دلت لبریــــز از گنج محبت
درآن گنجینه ات بنوشتنـی عشق
***
سخاوت می کند چشمان تو عشق
تــلاوت می کند چشمان تو عشق
نگاهم می کنی گل می کند دل
اجـابت می کند چشمان تو عشق
السلام علیک یا آقا
السلام علیک یا مولا
السلام علیک یا شیدا
السلام علیک یا زیبا
السلام علیک یاخورشید
السلام علیک نورامید
السلام علیک نوالنور
السلام علیک یامنشور
السلام علیک یامستور
السلام علیک یامنظور
السلام علیک یاصافی
السلام علیک یاکافی
السلام علیک یاوارث
السلام علیک یاحادث
السلام علیک یاقائم
السلام علیک یاعالم
السلام علیک یامشهود
السلام علیک یاموعود
السلام علیک یاصاحب
السلام علیک یاغائب
السلام علیک یامنصور
السلام علیک یامشهور
السلام علیک یاعادل
السلام علیک یافاضل
السلام علیک یاقاسط
السلام علیک یاباسط
السلام علیک یاحاضر
السلام علیک یاناصر
السلام علیک یاناهی
السلام علیک یاراهی
السلام علیک یامنجی
السلام علیک یامنهی
السلام علیک یامحبوب
السلام علیک یامطلوب
السلام علیک یا کامل
السلام علیک یاعامل
*
السلام علیک یاابن الرسول(ص)
السلام علیک جان بتول
السلام علیک عشق علی
السلام علیک نورجلی
السلام علیک ماء معین
السلام علیک نوردوعین
السلام علیک جان جهان
السلام علیک امام زمان
*
السلام علیک یاممدوح
السلام علیک درتن، روح
السلام علیک یاسرور
السلام علیک خوش منظر
السلام علیک یا دریا
السلام علیک ای رویا
السلام علیک یاعاشق
السلام علیک یاناطق
السلام علیک یادرمان
السلام علیک جان ِجان
السلام علیک محبوبم
السلام علیک ای خوبم
السلام علیک مثل گلم
السلام علیک جان ودلم
مست مستم کن ازتولایت
عاشقم عاشق چشم زیبایت
لایقم کن که عاشقت بشوم
عاشقی مست ولایقت بشوم
آه آقا وضو ندارم من
بهردیدار رو ندارم من
می شود دست برسرم بکشی
دست بربال وبرپرم بکشی
که شود دل کبوتر کویت
پرگشاید به عاشقی سویت
×
می شوداین دلم صبور شود
بیند آن چشمهات وکور شود
غرق درنشئه حضور شود
چون گدایی گه ظهور شود
***
کاشکی چشمهام کور شود
سهم دل درک آن حضور شود
کاش...
باز می کنی
روز می شود
تو
آفتاب می شوی
چشم
می نهی به هم
شب زراه میرسد
قرص ماه می شوی
ماه
یا که
آفتاب
نازنین من
تو
هرکدام باشی
ازته دلم
«دوست دارمت»
ســرشتــی تا گِــلم با نام احمد
به لطف ای ذات ِبی همتای سرمد
همــاره جاودانـی سـاز از مهـر
الهــی در دلم عشق محمد(ص)
×××
مثنوی «مشرق توحید»
درسه قسمت سروده شده "شب ِسیاهی وجهل" و "تصویر یکی ازوقایعی که درشب ِجهالت اتفاق می افتد "و "تابیدن نورتوحید ازمهبط عشق"
شب بود و تمام ِمردمان در خواب
شب بود و سیاهی و جهان، بی تاب
شب بود و زجهل، مردمان، سرشار
در ظلمت ِشب، نبود کس، بیدار
شب بود و جهالت و تباهیها
شب بود و جهان، پُر از سیاهیها
شب، مأمن مردمان ِغافل بود
شب بود و زمان، زمان ِ باطل بود
شب بود و خدایگان ِسنگی ،شمع
لات وهُـبَـل وعُـزی به یکجا جمع
شب بود و تمام ِ قلبها، سنگی
هر سینه پُراز خدا،خدا ،سنگی
شب بود و تمام ِمردمان، سرمست
از باده ِجهل، آن زمان، سرمست
عالم ،ز ِسپاهیان ِشب ، پُر بود
از شهوت و شنگی و شَـغـَب، پُر بود
***
در ظلمت ِشب، زنی بُود آبستن
می کــرد فغان و ناله و شیون
می کرد خدا خدای و با زاری
می گفت : «هُـبَـل» مرا بکن یاری!!
ای «لات» ،تو،هستیم ،وجود ِمن
«عُـزای»، تو، قبلـــه سجود ِمن
زایم «پســری» ،شود یَل ِجنگی
نه «دختـــر» ِ شـــوم و مایه ننگی
دختر، بختِ سیاه ِهر خانه ست
اینجا ، پسر است ، آنکه دُردانه ست
هر دختر را ،به گور، جا ،باید
با دختــر، در سَــــرا ، بلا آید
دختر، شوم است وشومتر چیزاست
از دختــر در قبیلــه، پرهیز است
***
ناگه شد درد بر زَنـَک ،غالب
نزدیک بُود ، او، کند تـُهی قالب
دختر زائید و شور و شیون شد
مـــرد آمد و خشمگین به آن زن شد
مرد آمد و گفت : بد شگون باید
شب، در ته گور، سرنگون، باید
شب بودو به دست ِخویش،گوری کند
احسنت ،احسنت ،گفت و با لبخند
نوزاد آورد ، زنده ، زنده، وای
در گور بکرد، زنده، زنده، وای
یک لحظه نگـاه کرد، سنگی دل
بر گــور ِسیــاه کرد، سنگی دل
ناگه ، نوزاد لب گشود از هم
بر روی پـدر، تبسمــی آن دم
بابا می گفت با نگــاهی ناز
در هر نگهش ،نهان، جهانی راز
شاید به خود آید آن سیه دل مرد
نــوزاد، تبسمــی دوباره کرد
می کرد پُر او دو چنگ ِخویش از خاک
می ریخت درون ِگــور آن ناپاک
شب ،چون دل ِمرد، تیره وبیمار
می گشت درون ِگــور ،هم، آوار
***
از مهبط ِعشق ،مشرق ِ توحید
ناگه ، نوری بر این جهان تابید
خورشیدی، باز پرتو افشان شد
روشن دنیا زنــور ِایمان شد
تاریکی رفت و روشنی گـُل کرد
زین واقعــه عالمی، تأمل کرد
گـُل کرد خــدا به سینه احمـــد
آن ذات ِیگانه، آن حی ســرمد
ازغار ِحـــرا ندائی آمد ، باز
گوئی شده بود آن زمان ،اعجاز
جبریل آورد زعـرش ،پیغامی
بر سینـه پاک ِاحمد، الهامی
«اقــرا» میگفت برمحمد(ص)،او
بر قلب ِسپید و پاک ِاحمد، او
«اقرا»میگفت و،کوه، می لرزید
آن هیبت ِپُر شکوه ،می لرزید
اســلام آمد، جهــان، گلستــان شد
روشن ، دنیا، زنور ِایمان شد
بگریخت ،پلیـــد، دیو ِاهریمــن
از جهل وفساد شد جهان، ایمن
بشکست،«منات»و«لات»و«عزی»او
میگفت چو: ((لا الــه الا هــو))
من وعشق عجیب چشمهایت
تمــاشــای ِ نجیب چشمهایت
به خودمی بالم ای زیبای بی شک
که خورد این دل،فریب ِچشمهایت
بیا تقسیــم کن با شوق با من
نگاه ِســرخ ِسیب ِچشمهایت
غزلهـا خواند بـرشاخ ِتماشا
چودل دید،عندلیب ِچشمهایت
نهیب ازچیست،من پادررکابم
تمـاشـایی ، نهیب ِچشمهایت
مرابرده است تاآن سوی دریا
تمنـــای غـــریب ِچشمهایت
نظرات () لینک مطلب