گل نرگس، صبوری بازتاکی؟
عزیــزُم درد ِدوری باز تاکی؟

سعادت می دهی سیر ِت بـِوینُم

ملاقات حضـوری بازتا کی؟!

***

گل نرگس، دلـُم اوُمـَه به کویت

شنفته شرح عطرورنگ وبویت

هزار و چارصد ساله که گشته

جهان را کوبه کو درجستجویت

***

گل نرگس ، گل  ِنـاز ِسپیـُدم

به بوم عاشقــی نقشِت کشیُدم

نمونده رنگ ازعشقت به رویم

هزارون حرف ازمردم شنیُدم

دلـُم ازدوریت سردرگریبون

بیـا عالـم  پـُره از نانجیبـون

گل نرگس بیــا شد باغ عالم

زمستون درزمستون درزمستون

***

اگـر چه باغ  بی تـِه برگ ریزه

بیـو که حُرمتِت سـی دل عزیزه

به پیش پُی گـُلِت گرسَوز وابُوی

گل نرگس بـِوین چه لاله خیزه!

***

شده گــر کار ِبعضی عهــد بستن

نمک خوردن نمکدون راشکستن

گل نرگس بیـا کوفــی نه ایم  ما

تمـــوم ِ عاشقــات اینجـا نشستن

«به پیش پُی گـُلِت گرسَوز وابُوی» به لهجه لری

ترجمان فارسی: به پیش پای گلت اگر سبزشوی

گل نرگس گل نرگس زمستون

شد و کاری نمی آید ز ِمَستون

مگر توسربرآری ورنه عالم

نمی گــردد بدون تو گلسـتون

***

گل نرگس گل نرگس زمستون

بباره برف تابردشت وهامون

ولی بر این دل شیــدا نبــاره

بشویه گردغم ازروی مجنون

***

گل نرگس گل نرگس چه سرده

دلـُم از دوری  تو  پُــر ز درده

عزیزُم حســرت دیـدار رویت

نمیدونی که با این دل چه کرده