آفتـــابی می شـــــوی کی آفتاب ِ من؟!
می دهی پایان شبان ِ اضطراب ِ من
آفتـــابی می شوی کی ؟ تا بشویم تن
دربلــور ِنـور ِ چشمانت، شهاب ِمن
سایه سارم می شود کی گیسوان ِ تو؟
می شود آغوش ِتوآرامگاه ِالتهاب ِمن!
کی به پایان می رسدآن وعده موعود
کی میــایی می نشانی آب وتاب ِ من
نیست خوشبوترزتوآی ای گل ِ نرگس
گشته ای زینـرو تو تنها انتخاب ِ من
من همیشه خواب می بینم تو می آیی
تاسپیده ی صبح ِصادق توبه خواب ِمن
می گشـــایم از بـرایت عقـده دل را
تو!، بیـایی، میکنی امضــا کتاب ِ من؟!
تاظهور ِ چشمهایت درکناره پنجره آری
می نشینم تاشوم مست ازنگاهت آفتاب ِ من
حجم قاب ِقلب ِمن خالیست ،می دانم
تو ، میــایی میکنی پُر حجم ِقاب ِمن
***
آه ای سرشـار ِ نـور از دور می آیی
خواب دیدم درشبی ای نور ِناب ِ من
شما که غریبه نیستید
ایلیاتیم
سفره ای مدام
دارم
و
داشتم
به وسعت دلم
قاتقم
سبدسبد
مهربانی است
آب من
زلال سادگیست
روی سفره دلم
چشمهای من
دوپیاله
عسل
صداقتند
دستهام
دوبال
عاطفه
گل نرگس، تهیــدستم تهیــدست
دلی دارم به عشقت مانده پابست
تو میـــدونی که من طاقت ندارم
به جام یک نگاهت کن دلم مست
***
گل نرگس ،گل نرگس شدازدست
به عطــر افشـانی یادت دلم مست
به یُمــن ِوعــده ای که داده بودی
دل من عاشقت می مـونه تاهست
(۴)
شما که غریبه نیستید
دلم هوای لک لکها را کرده است
آشیان گزیده بر بام کومه مان
که صبوحی
با موسیقی منقار ِخود
- لهجه نیایش لک لکها-
به بیداریمان طعنه می زنند
(3)
شما که غریبه نیستید
دلم هوای برنو کرده است
بردوش
باقطاری فشنگ
درکمر
نشسته برصخره ای سترگ
وسربه سر بزهای کوهی بگذارم
بی هیچ هوس شکاری
درسر
***
چندیست طرحی به ذهنم خطور کرده است
ودلم را غرق درشور وهوای نوشتن کرده ام
تلنگری بادیدن عنوان کتابی از هوشنگ
مرادی کرمانی نویسنده بنام کشورمان به نام
«شماکه غریبه نیستید»
ازشما چه پنهان فقط محو عنوان کتاب شده ام
وهنوز آنرا نخوانده ام آن را دردست
دختردانشجویی درمسافرتی دیده ام.
واین هم اولین تلنگربا عنوان «شما که غریبه
نیستید»:
(١)
شما که غریبه نیستید
من ایلیاتیم
ایلیاتی عاشق
ایلیاتی صاف
صادق
ایلیاتی ساده
ایلیاتی دلداده
ایلیاتی بی ریا
ایلیاتی باصفا
***
(٢)
شماکه غریبه نیستید
دلم میخواهد
پاپتی
تمام جنگل را
بدوم
تمام دشت را
کوههارا
ازدرختان بلوط بالا بروم
به چَویل
ریواس
کـَنگـَر
سلام بدهم
وظهر بنشینم
بامادر
ماست
با نان وپنیرک بخورم
ماست
با « کـَلگ وکـَلـِه »
***
واین
ادامه دارد
انشاء ا...
* کلگ وکله : غذایی محلی که با نان بلوط وکله پاچه درست می کنند( یه نوع تلیت
است) وخیلی خوشمزه ومقوی.
پنیرک : گیاهی که به محلی( تولـَه ) گفته می شود وآن را با سیر که بپزند خیلی
خوشمزه می شود البته با ماست خوشمزه تر هم می شود.
او می آید بهشت را جلــــوه کند
زیبایی سرنوشت راجلــــوه کند
گویند که نیک وبد به چشمان شماست
معنای قشنگ وزشت راجلوه کند
نظرات () لینک مطلب