تقدیم به همه منتظران ظهور
ایهـــا لنــاس نــور می آید
و زمـــان ِظهــــور می آید
موسی از کوه طور می آید
خــاتم ِظلم و جــور می آید
آنکه پیشــانیش پـُراز نـور است
مــاه ِ درپشت ِ ابر مستــوراست
اومی آید،که شیعـه مسروراست
شیعه ازعشق اوست مغروراست
ایهــالناس صبــح نزدیـک است
گنه ازماست کوچه تاریک است
کوچه تاریک وراه باریک است
که زمــان ِعبــور نزدیـک است
چه شدآن روزهای عشق،آه ای دل
که شد آن عشقهـا تباه ای دل
سینه هامان پراز گناه ای دل
فکرواندیشه مان سیاه ای دل
ما،همــه، از گناهکـــارانیم
نی زاصحاب ونی زیارانیم
گــرچه ازنسل ِ بیقـرارانیم
منتظــر بر ظهـور ِ بارانیم
آی یاران، چه درسبــو دارید؟
دست خالیست، آه ، رودارید؟
بهر ِ دیدار ِ او ، وضو دارید؟
هدیـه ای، ازبــرای او دارید؟
آی یاران چه بی وفا هستید!
کـی در اندیشــه ولا هستید؟
گوئیــا ازخــدا ،جـدا هستید
به تب ِ کوفــه،مبتـلا هستید
***
می شود انتخاب ِ اوباشیم
یاکه پادر رکاب ِ اوباشیم
مست ِعشق وخراب ِاوباشیم
درصف ِ انقلاب ِاوباشیم
***
مژده یاران که یار می آید
بار ِ دیگـــر بهــار می آید
بیقـــراران،قــرار می آید
مرد ِ«سرخن سوار»می آید
بهترین مرد ِ ایل می آید
آن یل ِ بی بدیــل می آید
با سبــدها چویـل می آید
ازپس ِ کوه ِ گیل می آید
***
مرد سرخن سوار : مردی که سوار اسب سفید می آید وایل را ازهمه مشکلات ودرد ورنجها نجات خواهد داد.
چویل : گیاهی سبز رنگ و خوش بو که درمناطق سردسیری در رشته کوههای زاگرس واستانهای لرستان وکهگیلویه وبویراحمد می روید.
گوه گیل : کوهی دراستان کهگیلویه وبویر احمد وبه اقتضای طبیعت ایل درشعر آمده .
هرچند دوروز ازروز مادرگذشته ولی باتمام عشقم به « مادر » این شعر را تقدیم وجود نازنینش می نمایم:
مامان سلام ،سلام مامان
می خوام باهات حرف بزنم
بگیــر منــو تو دامنــت
میخوام برات حرف بزنم
مامان میخوام برات بگم
شعری که خوندم ازنگات
شعری که گفته ای به من
من می خونم حالا برات
تو،سرو ِسبز ِسربلند
توباغ ِاحسـاس ِ منی
مثل ِ گلـــی لای دلم
شقـایق و یاس ِ منی
مامان تمام لحظه ها
لالائیــات یاد ِمنه
دامن ِ سبز ِ پُر گلت
خونه آبــــاد ِ منه
میخــوام بشم مســافر ِ
روزای خوب ِ کودکی
مامان میای بگی بـِهـِم
حرفای خوب ِ کودکی
وقتی که غنچــه لبـــات
رو گونه هام جامی گرفت
عشق ِ تو،کنج ِ سینه ام
به اون خــدا پا می گرفت
شبـــای بیمـــاری من
خواب تو چشات جایی نداشت
بی گل ِ روی ِ ناز ِ تو
خونه مـون زیبـــــایی نداشت
تو آسمـون ِ زندگی
تویی فرشته مادرم
باغ ِ بلور ِ سینه ات
مثل ِ بهشتـه مادرم
وقتی که می پیچه صدات
توکوچـه باغ ِ زندگی
می گم بهت :«دوسِت دارم»
چشم وچراغ ِ زندگی
***
به یاد روح اکبر قرن ، امام عاشقان
بیا باهم سخن از یاس گوییم
وعطـــر ِحرفهای او ببوییم
چو شبنم صبح درباغ شقایق
غبـــاراز گونه گلها بشوییم
***
اماما چشمهایم بیقـرارت
تمام ِشعرهایم سوگوارت
غزلهای دلم سرشارازتو
دوبیتیهای اشکم داغدارت
***
امامـا سینــه ام سرشارازغم
دل ِ بی کینه ام سرشارازغم
تو رفتی باور ِسبــز ِشقــایق
و شد آئینـــه ام سرشارازغم
***
امامـا در دلـم جـا کرده بودی
درون سینه غوغا کرده بودی
نمی دانی چه آمد برسـر ِ دل
چوقاف عشق پیـداکرده بودی
***
امام ِ سبزه ودشت ودمـن، تو
امام ِ سرو ویاس ونسترن، تو
شهیدان لاله های باغ ِ عشقند
امام لاله های این چمــن، تو
***
اماما بعـد توباغم عجینم
به یاد ِ آن وداع ِ آخرینم
کنار ِ قاب ِ عکست سربه دیوار
میان ِکوچه دل می نشینم
***
امامــا شــرمگینم ، شــرمگینم
عرق می ریزد ازروی وجبینم
تو گشتی میهمــان ِ لاله ها، آه
مو غافل مانده در روی زمینم
***
یک دنیا نورداشت درپیشانی
یک باغ ِبلورداشت درپیشانی
انگاربهشت بود دردامانش
اوجلوه حورداشت درپیشانی
***
یک دنیا شور داشت درپیشـــانی
پربود دوچشــم ِمستـش ازحیرانی
اوداشت سبدسبد گل خنده به لب
می خواست کندبه بوسه ام مهمانی
نظرات () لینک مطلب