گل ِنرگس ، گل ِباغ ِرسولی

گل ِ زیبــایی از بـاغ ِ بتولی

تو،روح عاشقان درعالم غیب!

بیا درجسم ِخاکی کن حلولی

***

گل ِ نرگس ،گل ِنرگس،لبالب

بکن جام ِدلم ازعشق هرشب

شب ِجمعه شبِ قدراست،دانی

شبی کزشوق ِوصلت میکنم تب

گل ِنرگس،گل ِنرگس خرابم

تومیدونی خراب ِ بی حسابم

به صبح جمعه ای بنشسته بردر

برای دیدنـت در پیـچ و تابم

***

گل ِنرگس ، گل ِنرگس ، نگاهی

منم سرگشته ای، گم کرده راهی

به پشت پرده ام دل برده ای،کاش

نوازی دل،به چشمــی،گاهگاهی

بالطف وعنایت حضرت آقا این غزل امروز  سروده شد وتقدیم بارگاه آن حضرت میگرددباشد

 که مورد قبول واقع گردد:

دلم هوای ترا کرده ، باز، این جمعه

نشسته چشم به راه ِتو،اینچنین جمعه

کجایی ای همـه سرمستـی دلم ازتو

شراب ِشعــربنوشــانِیَم دراین جمعه

به سال ِقحطی عشق وزلال ِعاطفه ها

بیا ببـار ایا عشــق بر زمین ، جمعه

به جمعه،چشم به راهم به کوچه،می دانم

ظهورمی کنی ای خوب،بهترین جمعه

عروس ِجمله ی ایام ِهفتـه شد، جانا

به یُمـن ِگام ِشمــا آی نازنین ،جمعه

طلوع می کنی ای آفتاب ومی گردد

به شوق ِ دینت،آغاز، آخرین جمعه

نگاه کن که دل ودست وپام می لرزد

مگرتو،می رسی ازراه،درهمین جمعه؟!!

با کسب اجازه ازمحضر شاعر گرانقدرآقای محمدعلی بهمنی:

«گاهی دلم برای خودم تنگ می شود »

غمهــا درون ِسینـه ام آونگ می شود

تا درحضــور ِدیده ام آئینـه می شوی

بغضی فشرده درگلویم سنگ می شود

آبستن ِخیال ِتوام بیش ازاین که هست

یادت مدام

               با دل

                       هماهنگ می شود

ای مهربان تورفتی وماندم غریب-من-

بین ِمن و تو فاصله،فرسنگ می شود

ازرفتـن ِشمـا و چـرا ماندن ِمن است

بین ِمن و دل

                  اگر

                          جنگ می شود

سرمی نهم به دامن ِدل گریه می کنم

وقتی دلــم برای شمـا تنـگ می شود

نکته:مصرع اول نام کتاب وهمچنین یک مصرع ازغزلی ازشاعرمعاصرمحمد علی بهمنی است.