فی البداهه ساعت پنج وده دقیقه صبح تقریر شد
امشب دل من دوباره جان می گیرد
با دیــدن تو تاب و تـــوان می گیرد
ای آنکه تمــام جمعـــه ها چشم براه
مانــدیم ، بیا که آسمـــــان می گیرد
شــــرح ِدل ِپاره پاره ام می دانی
تو معنــی هـــر اشاره ام می دانی
_من _می خواهم پرنده باشم تا دوست
ای عشق توراه وچاره ام می دانی
***
عاشـق شــده ام گواه ِمن این دل ِمست
گر می خواهی دلیل راه، این دل ِمست
گویند : صلاح خســــروان می داننـــد
درکشــورعشــق پادشـاه این دل ِمست
گل ِنرگس گل ِنرگس بهاره
دوچشمونم به راهت بیقراره
پریشونم پریشونم پریشون
بهــــار ِبی تو معنایی نداره
***
نباشی تو بهــاری نیست آقا
دل ِمن را قراری نیست آقا
نروئی گر درون ِباغ ِعالم
به دنیا اعتبــاری نیست آقا
من می خواهم بهاررادرمشتم
می چینمش ازدرخت باانگشتم
تاهدیه دهم به یارهنگامه عشق
بگـذارم آن، سبـد سبـد برپشتم
با سلام وعرض تبریک فرارسیدن سال نو
اولین سروده خود دراین سال را به شما تقدیم می کنم:
من میخواهم بهـــاررا بوبکنم
باچشم ِدلم نظربه هرسو بکنم
درسینه هرآنچه هست ازکینه وبغض
باعشق دراین زمانه جاروبکنم
نظرات () لینک مطلب